زبان تن 3

  •  مشت های منقبض و گره شده.

·        دست ها و یا پاها به آرامی به آنچه نزدیک است مثل میز برای دست و زمین برای پا، ضربه می زنند.

·        یکی از دست ها دست، بازو، و یا آرنج دیگر را گرفته و می فشارد.

·        دست ها به سینه.

·        چشم ها به صورت مستمر پلک می خورد.

·        یقه پیراهن با گردن فاصله داشته باشد. مانند اینکه بخواهند در یک روز گرم اجازه دهند باد بخورد.

·        پا را به شدت و سرعت بر زمین کشیدن به نحوی که مثلاً خاک بلند شود.

·        در پشت میز، بازوان به حالت عمودی و دستها لبه میز را محکم بگیرد. در این حالت مفاهیمی نظیر "بهتر است اینکار را انجام دهید و الا..." یا "بهتر است گوش کنید و اگرنه افسوس خواهید خورد!"

علائم عصبی بودن / تنش

عصبی بودن را می توان کنترل کرد. مثلاً اگر در شرف یک مصاحبه تلویزیونی باشید بهتر است نسبت به کلیه حرکات اندامهای خود حساس باشید. علائمی که توسط افراد در حالت تنش و عصبیت بروز می کند عبارتند از :

·        گره شدن مشتها.

·        ضربه های آرام توسط دستها یا پاها.

·        فشردن پائین ترین قسمت هر انگشت در بالای کف یک دست به قسمت مشابه در دست دیگر. چیزی شبیه دعا کردن یا احترام گذاردن هندی ها.

·        قلاب کردن دستها و انگشتها با یکدیگر و فشردن.

·        صحبت کردن با صدای بلند، سرعت زیاد، و لحن تند.

·        سینه خود را با صدای بلند صاف کردن.

·        یکی از دستها دست، بازو، مچ، و یا آرنج دیگر را می گیرد و می فشارد.

·        بازوها به سمت پشت و یکی از دستها مچ دست دیگر را گرفته و می فشارد.

·        دست ها به سینه و در حال فشردن ماهیچه های بازو.

·        ایستادن با پاهای در حال تقاطع.

·        دست دادن به حالتی کسل کننده و در شرایطی که کف دست ها به سمت بالا می باشد.

·        نگاههای تهاجمی.

·        چسباندن قوزک پاها به یکدیگر. این حالت که با گره کردن مشتها اگر همراه باشد به مفهوم خودداری از بروز احساسات می باشد.

زمانی که می شنوید این افراد "اووو ه ه" می گویند بدانمعنی است که قبلاً عصبی بوده اند و اکنون راحت شده اند زیرا مسئله آنها حل شده است و یا از سد یک مانع بزرگ جان سالم به در برده اند.

علائمی مبنی بر تردید و دو دلی یا مطمئن نبودن از شما

گاهی اوقات تمایز بین اینکه آیا یک فرد قابل اعتماد دیده می شوید و یا اینکه به عنوان شخصی غیر قابل اعتماد قلمداد می شوید، کار ساده ای نیست. در اینجا به تعدادی نشانه که بر تردید و گمان دلالت می کند را فهرست کرده ایم:

·        نگاه کردن از گوشه چشم.

·        دست زدن و یا مالیدن چشم ها یا گوشها.

·        قرار دادن دست ها در جیب ها.

·        دست به سینه بودن.

·        عینک در پائین ترین نقطه اتکاء بینی قرار گرفتن، با نگاههائی از بالای آن. این حالت می تواند مبین این باشد که دقیقاً در حال بررسی شدن هستید.

خاراندن و یا دست زدن به بینی معمولاً بیانگر عدم اعتماد به خودتان می باشد. این حالت به صورت ناخودآگاه در شرایطی اتفاق می افتد که شما در مورد پاسخ به یک سؤال مهم تردید دارید و یا زمانی که راجع به عکس العمل دیگران به پاسخ خود مطمئن نیستید.

علائمی که افراد در هنگام نیاز به تأئید دیگران، از خود بروز می دهند

برخی افراد که احساس می کنند همیشه تصمیم گیری های غلطی می کنند، نیازمند حمایت و تأئید از جانب دیگران می باشند و به همین خاطر علائمی را از خود بروز می دهند. "این را بخرم؟ شاید بهتر باشد منتظر حراج بمانم". "آیا واقعا می توانم پس از استعفا شغل بهتری پیدا کنم؟". این گونه افراد برای اطمینان دادن به خودشان که تصمیم درستی گرفته اند و همه چیز روبه راه است، به اقدامات خاصی دست می زنند.

·        ته مداد یا خودکار را به دهان گذاردن.

·        دست ها را با انگشتان دست دیگر فشردن.

·        ناخن ها را جویدن ( در برخی موارد).

/ 0 نظر / 12 بازدید